Amuitz

Hotza ari du kalean, gure fantasmak dabiltza haizearen aurka uluka, gauean, ez dakitela non geratu, non hartu atseden, non epeldu arimak halakorik badute, ez dakitela nora joan, ez dakitela zenbat denbora geratzen zaien galdurik ibiltzeko haizearen aurka uluka, gauean… Baina gure fantasmak ez doaz elkarrekin, bakoitza bere aldetik dabil galdurik, bere haizearen aurka bere uluak saminduraz botatzen, bere kaleko hotza sufritzen bakarrik, auhenka. Etxe barrutik, negar-zotinak entzun ditzaket kale kantoietan gora, hotzak eragindako lurrunaren artetik gora, gau beltzera gora.

Bitartean, hitz hauek idazten dizkizut samin osoz, jakin dezazun egia, maitea, jakin dezazun husten ari naizela zugatik, ez naizela ezer, ez dudala non geratu, ez dudala gehiago bizi nahi, horrela bizitzea ez baita bizitzea, lagun  maitea, ezagutu duzun honen fantasma besterik ez naizela, zure kale kantoi hotzean uluka.