Kartapazioko poemak
Hara gehiagotan itzuli ez banaiz ere, oso gogoan dut gure azken urtea Lizeoan. Hura nolakoa zen adierazteko hiru hitz besterik ez dira behar: benetako lagunen aterpea. Edozein modutan, hango lagunak benetakoak izanik ere, ez zekiten nik ezkutuan olerkiak idazten nituela irakasleak aspertzen gintuen bitartean. Inor ez konturatzeko, olerkiak arkatzekin batera gordetzen nituen, eta etxera iritsita, karpeta batean sartzen nituen, “kartapazioko poemak” izenburupean. Hitz lotsati haietan amets egiten nuen, eta nire gogoetan agertzen zen lehen amodioa Suedian, edo munduko beste edozein lekutan, Afrikan zein Ameriketan, bizitzaren oihanean galdurik.
mamitoak emen oso ondo pasatzen daaaaaaaaaaa mamitoak baina ez duzu aurkitzen nahi duzuna xikiyoaaaak
ñaña-ñaña-ñaña-ñaña-ñaña-ñaña-ña ders no sugar!!!!!jajajajajajajaja
zeeela ko rollo a aspertzen naizenean… uuuuu
maite zaitut!!!!
jijijijiji
aaaaaaaaaamz
(bai zuri, irakurle)xDDDDDDDDDDDDDDDD
Comment by aloha — 2006 - 11 - 09 @ 10:09 pm