Iraganbidea
Urte erdi honetan ezagutu dut bizitza berriro ere. Denboran zehar badaude hainbat une bizitza eraldatzen dutenak, bizitzeko grina berpizten dutenak, aro bati amaiera eta beste bati hasiera ematen diotenak.
Horrelako une hori istant bat izan daiteke, edo egun pare bat, edo sei hilabete, urte erdi bat metamorfosia egiteko.
Azken boladan ezagutu dut adiskidetasuna, lehen aldiz ezagutuko banu bezala. Hobe esan, adiskidetasuna ezagutu dut inoiz baino sakonago. Bizitza ederrago egiten dituzten hitzak irakurri ditut, irudiak ikusi, doinuak entzun. Jakin dut une oro bizirik nagoela eta une oro bizi behar dela, lehendik jakin izango ez banu bezala. Ametsak amets direla, eta bere heinean ametsetatik bizi gaitezkeela, bizitza bizi dela, eta ezinbestean hartatik edan behar dugula.
Urte erdia bizitza osoa izan daiteke, baina baita ere bi bizialdien arteko zubia, zubi luzea, zubi ederra. Erreka zabal eta iheskor bat gainditzeko balio duen zubia, bertatik trenbidea igaro dadin.
Eta trenak ibaia gurutzatzen duenean, kristalak bueltatu dezala nire aurpegia paisaiaren erdian, zeru urdina islatzen duen errekaren gainean, argiaren aurka, igarobide zoragarri honek eman dizkidan momentu zoriontsuak betiko gogoratzeko eta isuri ditudan malkoak atseginez gordetzeko.
Iraganbide honek amaeira du, lur berria ukitzeko unea bertan da. Zer ote dago eraldatze honen bestaldean?
