Amuitz

Orain ez zaudela hemen, maitea,
bestelako beharrek eramanda,
etxeko egongelan zure arrastoa hutsa da.
Hor zabiltza, nonbait, ikasitakoa azaltzen.
Aste osoan zehar buruan izan dituzun fantasmak uxatzen.
Nire erruagatik pasa duzun infernua oraingoz ahazten.
Zure erruagatik pasa duzun sufrikarioa atzean lagatzen.

Nire laguntza nahikoa ez denean
ezin zaitut erortzen ikusi.
Zure gaztelua erortzen hasten denean
ezin naiz bertara sartu.
Bidelagunak topatzea zaila delako
ahaleginak egin behar ditugu
aurreiritziak bide bazterrean uzten.
Harri txingor batek ez dezala, arren,
airean arinki eskegita dagoen eta
balantzaka jarraitzen dugun
ibilbide hau oztopa.
Hauskorra baita dena inguruan,
hauskorrak loreak, hauskorrak harriak,
gu bezain ahulak zuhaitzak,
gu bezain arinak hodeiak.
Hartu harri txingorra eta gazteluko horma osatu,
hartu zuhaitzen enborrak eta geletako sabaiak indartu,
hartu loreak, maitea, eta etxe osoa apaindu
hodeien arintasunak zerua estaltzerik ez baitu.