Xixela
Xixela zara,
nire izaeraren alde gogorra leuntzen duen xixela.
Mailua batzuetan,
gehiegizko astinduak ematen dizkidazunean,
ez baita dena
ikusten den bezain laua,
askotan
erpin zorrotzak ezabatu behar baitira.
Mindu ere egiten nauzu
noizbehinka
zartada gogorrak jasan behar ditudanean,
astunegia zarenean,
nire sendotasunean kolpea jotzen duzunean.
Baina zuri esker
gozoagoa izaten ikasi dut.
Xixelkada bakoitzean
hobea bihurtzen da nire izaera,
hobea nire bizitza,
bere ertz latzenak desagerrarazten dituzu-eta.
Lástima la limitación del idioma: viniendo de ti seguro que es genial.
Y un motivo más para querer aprender. Nunca es tarde.
Gracias de todas formas.
Un abrazo. Lobogrino.
Comment by Lobogrino. — 2006 - 06 - 01 @ 11:59 am