Bapatean
Joan da astea, joan buru hausteak,
asteak joaten diren moduan, azkar, presaka,
zer egiten ari garen ondo jakin gabe,
olatuak lehertzen ikusteko astirik hartu ezinik,
eta orain, neroni ere aguro irten beharrean nagoelarik
minutu bat besterik ez dut behar hau idazteko,
korrika bada ere, gaizki lotua, zuzendu gabea,
presa baitut zuretzako nire gaurko oparia uzten.
Preciosa platja.
Un lloc així ideal per pensar i sentir la remor de la vida amb l’arribada de cada onada.
Abraçades.
Comment by Lobogrino. — 2006 - 11 - 30 @ 11:58 am