Bizioak
Menpekotasun batetik atera
eta hura ordezkatuko duenik aurkitu ezinean
zabiltza, arnas gehiegi hartzeko aukera,
oxigeno gehiegi zure buruarentzat,
zorabiatuko zaituen beste ezer ez baituzu:
pantaila erraldoian elkarri jarraitzen
dioten irudi bizidunak, marrazki irrealak.
Irudiek tentetzen dute zakil enborra baina
guritzen gorputza,
ulertezinezko mugimendu bikoitzean
trinkotu, lausotu, indartu, moteldu.
Orduan amorrazio itzel batek harrapatzen zaitu
konturatzean ezerezari emandako hitzak
desagertu direla ezerezean,
eta barneko antsietatea ez dagoela
asetzerik horrela, galdutako ideiekin,
zeuretzat soilik onak diren bizioekin,
zentzurik gabeko jario honetan
zerbaitek huts egiten duelako,
huts neurrigabea, halabeharrez.
Film likitsak ikusteko aukera
darabilzu buruan eta soinean,
zineman botatzen dituztenak
ez baitira nahikoa
eskuz esku zabalduko zenukeen bular aldea
bihotz, birika berriez betetzeko,
aire eta odol garbiz sendatzeko.
