Iruñeko egunak
Atera naiz eskolatik eta bazkaltzera noa. Gustatzen zait astean behin Jarauta kaleko taberna batera joatea, bazkari ona ematen dute eta zerbitzariak nire arreba zaharra balitz bezala tratatzen nau, baina aurrekontu mugatuak ez dit gehiagotan han bazkaltzen uzten. Gaur bertara joatea erabakitzen dut, billabesa hartuta; gainerako egunetan pisukideok jantoki merke batera joan ohi gara, moja batzuek kalean bizi direnei arroz eta haragi merkea ematen dieten komentu batera, etxetik gertu. Baina gaur alde zaharrerako bidea hartu dut, nire gustuko txokoan bazkaldu, eta bide batez telebistan berriak entzun eta egunkaria irakurtzera.
Bazkal ondoan Takoneratik itzultzen naiz etxeraino, harresietan buelta bat emanda. Iparraldera begira jartzen naiz. Bakarrik nago, lagunak faltan dauzkat. Gogoan dut igandean Urbiara igo ginela, gogoan ditut Bilbo aldera bizitzera joan direnak eta Donostian geratu direnak. Ni hemen nago, bakarrik, nire Iruñeko lekurik maitatuenean.
Etxean, nire gelan sartzen naiz, kuluxka bat egiteko, beranduago ikasteko asmoarekin. Lehen solairuko logelak patio batera ematen du, eta gora begiratzen badut eguzkiaren azken izpiak ikusten ditut patioko goialdean. Ezin dut denbora askoan egon leiho ondoan, kalera irten beharra daukat nire gogoetak haizatzera.
Polita da Iruñea arratsaldez, aste barruan, jendeari begira noalarik zeharkatzen ditut kaleak eta liburudenda batean sartzen naiz, nobela bat erosten dut eta ziudadela ondoko banku batean jartzen naiz irakurtzen. Ez dut norekin hitz egin, eta paper arteko istorioetan sartzen dut nire burua, edozeinekin egoera lazgarriak partitzeko ahaleginetan. Halere, asmo hutsala hori, eta jendeari begira zeharkatzen ditut atzera etxera iristeko dauden parkeak.
Baina hau ez da nire etxea, datorren urtean ez naiz hemen geratuko. Pisukideekin afaltzen dut, baina hauek ere ez dira hitz ugarikoak, eta ohean sartzen naiz. Gauez lurrikara batek esnatzen nau, patiotik gora sekulako burrunba dator eta ni ohean saltoka ari naiz. Ikaragarria da. Gustatzen zait Iruñea, haatik, ez da nire bizitokia izanen.
