Mandoa
Sartu zaigu animali bat etxean eta hari begira pasatu ditut azken hiru egunak.
Bere bidea egiten ari zen aldapa gora eta behera, gurera iritsi den arte. Lerro gorriak ere igaro behar izan ditu honaino iritsi aurretik, eta zertarako? Zein izan da bere saria? Eta zein gurea?
Haragia nahi genuen, eta ez urdaila betetzeko bakarrik.
Berak ekarri digu, kiloka.
Sare beltz batean harrapatuta zegoen, eta handik askatu da. Orain hemen dago, mendi gailurrean.
Egon da beste etxe askotan, eta bakoitzean opari bat utzi du.
Azkar ibili da, eta nekatuta dago.
Olerki bat prestatu diogu ongietorria emateko, baina zirriborroa besterik ezin izan diogu irakurri.
Lizunkeria atsegin dugu, berak bezala. Nekatzeraino ere.
Hola como estas te escribo de argentina no entiendo lo que escribis pero las imagenes son muy lindas
Comment by no entiendo una sola palabra de lo que escribei — 2007 - 07 - 28 @ 2:10 am