Lurrikara
Lurrikara batek astindu gaitu
etxea dardarka utziz
eta lanparak dantzan bortizki,
armairuetatik erori dira platerak
eta barazki poteak,
apaletatik liburuak, sabaitik igeltsua.
Ohe azpian sartu naiz
burrunbak izutzen ninduelarik,
nire besoetan bilduta
astindua noiz amaituko.
Zuk berriz, paretei eutsi diezu,
horrela eroriko ez zirelakoan,
irmo geratu zara
nahitaezko zutabe gisa,
eta lurraren ikarak
desitxuratu zaitu, hondatu,
eraikina hondatu digun moduan.
Egunak behar izan ditugu
etxea txukuntzeko,
baina nik dardarka jarraitzen dut,
eta zuk, pitzaturik.
